Surinesië: PPT week 4- Koloniaal bestuur

Kenmerken van het koloniaal bestuur.
Blanke minderheid "vernederlandste" na 1900:

1. Er is een toenemend aantal blanken. 
2. Band met Nederland versterkt door betere post- en verkeersverbinding
3. Er komen meer blanke vrouwen naar Indonesië 
4. Ze gingen in aparte villawijken wonen. 

Indo- Europese bevolkingsgroep: kinderen afkomstig  van gemengde afkomst. 

Een groot deel hiervan was wel opgegaan in de inheemse bevolking. Het andere deel was formeel aan de Europeanen gelijk gesteld:

1. Kinderen uit wettige huwelijken
2. Kinderen uit onwettige huwelijken die erkent waren door hun vader. 

Toch werd deze groep door veel blanken niet als gelijkwaardig gezien. De Indo- Europeanen gingen veel met elkaar om en hadden een mengtaal van Maleis en Nederland. Ze werkten meestal op kantoor, bij de overheid, het leger of de politie. Maar sommige waren rijke planters of hoge militairen en ambtenaren. Er was geen scherpe grens tussen deze groep en de blanke bovenlaag. 

De Chinese bevolkingsgroep was snel gegroeid. Ze hadden een belangrijke positie op Java, omdat ze een sleutel hadden in de koloniale economie. Zij beheersten  het grootste deel van de detailhandel, ambachtswezen en krediet verlening aan de inheemse bevolking. 

Er was ook een Arabische bevolkingsgroep. Zij waren een Autochtone inheemse meerderheid. Het grootste deel was bijzonder arm. De meeste werkten in de landbouw als kleine boeren of plantage arbeiders. 

Het koloniale rechtsbestel 

Het beleid werd bepaald in Nederland. Het parlement stelde de begroting vast en de regering benoemde de hoge ambtenaren (zoals de Gouveneur- Generaal). Vele zaken werden bepaald in Nederlandse wetten. Voor zover dat niet kon, mocht het gouvernement eigen ordonnanties en verordeningen vaststellen. 

Er was een onderscheid naar landaard. Hiermee bedoelt met dat er naar ras en etnische herkomst wordt gekeken. Het regeeringsregelement van 1854 was als volgt:

• Europeanen: Nederlanders en andere westerlingen, de Indo- Europeanen, Staatsblad- Europeanen. Later ook o.a. Japanners, Turken en Egyptenaren.
• Inlanders

Dit onderscheid was overal zichtbaar: Rechtspraak en salarissen bijv. 

Alleen in het strafrecht waren de Europeanen en de inlanders enigszins gelijk.
1892: nieuwe wet op het Nederlanderschap: inwoners Nederland en koloniën in de West en Nederlandse Europeanen in Indië: Nederlander; inheemse bevolking niet.

In 1910 krijgt de inheemse bevolking de titel van Nederlandse onderdaan, maar nog geen officiele Nederlander. 

Er waren wel wat verschillen te noemen tussen het rechtsregime van Indië en het moederland:

• In de kolonië was er nog steeds spraken van de doodstraf en kinderarbeid. 
• Er was ook geen scheiding tussen de rechterlijke en uitvoerende macht. 
• In de Nederlandse grondwet stond hett recht van vereniging  en vergadering. 
• In de kolonie was er een verbod op politieke partijen en verenigingen. 
• Dit was tot 1919, daarna kon een vereniging alleen nog makkelijk verboden worden. 
• Voor vergaderingen was een vergunning nodig. 
• De eerste politieke partijen vroegen erkenning aan het parlement. 
• In Nederland was er vrijheid van meningsuiting
• In de kolonie was er echter een drukpersregelement. Dit betekende dat de kranten eerst moesten worden gelezen door iemand van het bestuur voordat deze gepubliceerd mochten worden. 
• Ook haatzaai- artikelen waren verboden.